Monday, March 24, 2014

Do You Want to Save Earth?


Climate change is an issue that everyone, young or old, needs to be aware of. 
Let us remember that the more energy we use, the more the planet warms up.
The more the earth warms up, the more it affects the weather.
This unpredictable changes in weather affects us in our day to day activities.
 If it still continues,can you imagine what more can happen... the drastic results it may give?
Can we do something about it? Yes we can. We can start it of through saving energy.
We use energy every day at home, at school, at work,and even when we're not doing anything.                   
Why not use the energy wisely? Using it this way means that we are being energy efficient. 
Let's help out in saving the world's energy resources like the natural gas, oil and water. In this                       
way, you help in saving the earth, you also save money in your utility bills. Isn't great?
Are you planning to do it now? Why not start in your home.

Here are some of the Ways to Save Energy:
1. Turn Off Electrical Items. Turn off lights, computers, TV
and other electrical stuff when you aren't using it. 
2. Replace Light Bulbs with CFL. Replace regular light bulbs with energy saving Compact                           
Fluorescent Light Bulbs (CFL's). 
3. Close Refrigerator Doors. Don't leave the refrigerator door open.
Cold air escapes and this uses a lot of electricity. 
4. Taking a short shower instead of a long bath can help save energy. 
5. Be a smart shopper. Look for the recycled logo and
make an effort to choose recycled or recyclable products for all your shopping.
6. During the day, when it is brighter outside, open the curtains and
use the sunlight instead of turning on the lights.
7. When you have a sunny day, help hang the clothes outside instead of using the dryer.
8.Don't leave the water dripping in the faucet.
9.  Plant a tree. Trees create shade around your house and help keep it cool. 
10. Switch to Clean Energy.We can get electricity from renewable energy sources like wind and                               
solar power. This helps in avoiding the carbon dioxide emissions that further affects in the                             
climate change. Why not choose the green power? 
There are so many ways in which we can save energy.
Different energy ­saving tips is made available for us.
But  at the end of the day, the ACTION is still up to us. Decide now.
How you choose the use of  energy affects all life on Earth. 
So please think before you act... and turn off that light. Everything you do like that helps a little!

Do you want to save Earth? Start saving energy.

Thursday, March 20, 2014

GREEN PEACE




Bata pa ako'y naririnig ko na ang salitang kapayapaan.
Sa unang baitang natutunan ko mula sa ating Pambansang Watawat na ang kulay bughaw ay sumasagisag sa kapayapaan. Ngunit kanina habang naglalakad ako sa Shangrila papunta sa bangko, may humarang sa akin akala ko'y mag-bibigay lang ng "flyers" or promotional leaflet  na minsa'y di ko pinapansin dahil pangkaraniwan na lang itong tanawin. Subalit kanina may kung anong magneto ang nagpahinto sa akin.
Di nga ako nagkamali at inabutan ako ng isang "flyer" ok aalis na sana ako subalit tinanong nya sa akin kung narinig ko na ang "green peace" patay malisya ako at halatang di ako intresado sa kung anuman ang sasabihin ni Lyka bagamat naririnig ko na ang katagang "green peace" sinabi kong hindi pa. At sa kabila ng aking medyo paobvious na pagtanggi, pinagtyagaan nyang ipaliwanag sa akin ang "green peace" at kung ano ang layunin nito. At bilang isang Pilipino na may adhikaing mapabuti ang bansang Pilipinas at ang ating  Inang Kalikasan kahit nagmamadali ay binigyan ko ng oras na magpaliwanag si Lyka.
Tinanong ko sa kanya kung ito ba ay may kinalaman sa Meralco at "Nuclear Power Plant" sa Bataan. At dahil nauna naman sya, umiral na rin ang aking kakulitan. Tinanong ko ulit kung bakit di na lang kasi, buksan ang Bataan Nuclear Power Plant para bumababa naman ang presyo ng Kuryente.
Makatarungan naman ang sagot ni Lyka. Aniya marami naman tayong "Natural Resources" tulad ng tubig, araw, at hangin :) 
At siempre tinanong ko rin kung sino ang founder ng green peace sya daw ay isang Japanese at dahil short memory ako nakalimutan ko ang pangalang binanggit ni Lyka :)
Sabi ko sa kanya "Oh di ba sa Japan na isang maunlad ng bansa gumagamit ng Nuclear Plant bakit di tayo?
Marami pang ipinaliwanag si Lyka pero ang kabuuan nito ang kasalukuyang pinagkukunan natin ng ng enerhiya ay gawa sa "charcoal" or "fuel wood" saan ba nanggagaling ang wood siempre sa puno, saan nakatanim ang puno siempre sa lupa. 'Yon na tanong ko sagot ko. :)
Nagkahiwalay kami ni Lyka na may mga tanong pa rin sa aking isipan na di nasasagot. At dahil di na ko nakikinig ng balita para di madepressed isang kaibigan ang nagpost sa aming FB Group at ang tuktok daw ng Mt. Banahaw ay nasusunog. 
May kinalaman kaya ito sa paggamit ng charcoal energy? 
Iiwanan ko ang tanong na yan sa inyo mga mahal kung kababayan. 
Nakakapagod din kasi tanong ko sagot ko :)
Ang simple at payak na buhay ay mas maganda kung kapiling mo ay natural na kalikasan.
Kaysa sa marangyang buhay na komplikado na ang kapiling mo ay pawang huwad mapabagay o tao. :)

Tuesday, March 4, 2014

Ergonomic Chairs for Back Pain Relief



If you need to sit all day, it is a good choice to spend some money on a quality chair. Sitting back pain can be the result of a poor seated posture or an incorrectly designed work space. It is important to use a chair that combines the qualities of comfort and support to maximize the enjoyment of your sitting time.
It is also preferable to find a chair which is adjustable, just in case your needs or preferences change in the future.
A quality ergonomic chair might seem like an expensive investment for such a simple piece of furniture that is often taken for granted. However, it is still a cheap price to pay when compared to the cost and suffering involved in treating a chronic pain syndrome.

Remember, however, that you still need to follow the recommended guidelines for sitting, including taking regular breaks, stretching occasionally and setting up an efficient and ergonomic work environment.

For more info kindly contact yours truly @ 09168613585.

ENERGY SAVING PRACTICES

In the light of the surging, increase of monthly Energy Bill. Here are some helpful tips you could do, in the observance of energy saving practices.
This is applicable to those who own their home or just renting a space and paying their monthly dues.
1.      Always turn off the lights when leaving a room.
2.     Use LED bulbs. They use less electricity and last up to 10 times longer than incandescent bulbs.
3.     Make sure that bulbs, fixtures, lenses, lamps and reflective surfaces are cleaned regularly. By removing the grease, dust and other dirt, you can increase the output of your lights.
4.     Refrigerator accounts for 11 percent of a household's total energy consumption. Today's energy-efficient refrigerators use 50 percent less energy than old models.
5.     A room air conditioner filter should be cleaned once per quarter. A dirty air filter reduces airflow and may even damage the unit.
6.     Using a microwave oven instead of a conventional oven can save 50% percent of cooking energy costs. Microwave ovens cook food faster than conventional ovens.
7.      Iron clothes in bulk once a week.
8.     Unplug any battery chargers or power adapters when not in use.
9.     Activate? Sleep? Feature’s on computers, copiers and other machines that power down when the equipment is on but not in use for a while. Turn off equipment during long periods of non-use to cut energy costs.
10.                        Use lap top computers since they use up to 90 percent less energy than a standard computer

Saturday, February 22, 2014

Our Country Is Not a Dump Site !

Gusto kong kopyahin 'yon linya ni Ms Nora Aunor "My brother is not a Pig!" pero teka ngayon di lang sariling kapatid pero sariling Bansa natin ang nakasalalay. "Our Country is not a dump site! "Ang ating bansa ay di basurahan!." Mga Kababayan kung noon pilit tinatapon sa ibang bansa ang ating mga bayani ngayon kusang loob at karamihan halos Pilipino nais iwanan ang Pilipinas. Di mo man napapansin unti-unting pinapalayas ang mga Pilipino sa sarili nitong bayan. Kung may pagmamahal ka pang natitira sa ating bansang Pilipinas gagawa ka ng paraan ayon sa iyong kakayahan. Munti man at magaling makakatulong ka kaibigan. At sa mga taong sangkot sa pagkakanulo sa sarili nating bansa. Tao ka pa rin na isinilang at mamatay sa takdang panahon bakit mo nais kamtin ang yaman ng mundo at ipagpapalit di lang sarili mong dangal at kaluluwa kundi pati sarili mong bansa. Di mo man maintindihan ang aking lenguahe alam kung may puso ka pa rin bilang tao kaya nga't hangad ko at dalangin manauli ang iyong pusong mapagmahal.

Dahil pabaligtad magbasa ang Pinoy ano kaya baliktarin na lang natin sa halip na 
"Huwag magtapon dito!" Magtapon dito ? ok ba 'yon pero gawin natin itong positibo alisin natin 'yong salitang hwag, don't & no gawin natin itong positibong pangungusap tulad ng sa halip na "Huwag magtapon ng basura dito" "No littering" gawin nating itong "Panatilihin natin ang kalinisan at kaayusan sa lugar na ito." mas magandang pakinggan hindi isang utos kundi isang responsibilidad na nakatakdang gampanan ng lahat mapabata o matanda.

Wednesday, January 29, 2014

If there is one thing you can give to the Philippines what is that gift?

The moment I read this question, my mind was just blank, I just stared, thinking I can respond as fast as the falling star, but seconds, minutes and hours had passed but still I couldn’t think of an answer. What gift will it be? Is it because I was preoccupied with many what ifs? Or there are a lot of options and I’m thinking of the major concerns the Philippines needed?
                                In giving gifts, if you really love someone, you will not just give something, but you will give something that can be treasured. Then questions crossed my mind, does the Philippines need it? Is it possible? Can I afford it? Finally after fifteen days of contemplating, I have my answer. Aside from service, I have great idea, to give proper waste disposal. To solve this problem, I’m thinking of a digital trash bin designed like a basketball. Since Filipinos love games especially basketball it will serve not just a simple trash bin, but it will educate and teach our countrymen, how to have proper waste disposal. There is a biodegradable and non biodegradable section. If you shoot it to the right bin you get three points but if you shoot it to the wrong bin you get a sad face. There is penalty, since it has emergency signal.  People can hear the siren, so the guard on duty on that area where it’s placed can hear it.  It can be placed on any establishment, a barangay for example.   You will not be able to run since there will be   CCTV footage attached on that digital trash bin. The penalty is, you will segregate waste from biodegradable to non biodegradable the whole day on that area. If not  you will pay charges, since anti-littering is already a law.  In that case even children will learn how to throw the garbage correctly, because no one is above the law. Since it is a big project it can give jobs to our fellowmen by employing them as production staff in creating the digital basketball trash bin. I think this is the best gift I can give to the Philippines.
                         Last year, as I joined the world of outbound educators and I was able to travel, I saw the real beauty and weaknesses of the Philippine islands. I observed tourist, even local tourist was awestruck with that beauty and even climbed the tallest mountain and swam the deepest sea only to explore and appreciate that beauty but sad to say, they leave trash, just like that.  They throw candy wrappers.  You can say that it is just a small plastic but if all of you dump it to mountains, to the sea, rivers and on your way to your destination what will happen? Instead of beautiful mountain five years from now it will become mountain of garbage and a sea of garbage. If you love our country and our environment we will take care of it and preserve it.  In those places there are no janitors who will clean the waste that you made, because it is an isolated place. Even if there is someone who will clean it, wouldn't you feel guilty? You don’t know how to clean, but you are dumping waste everywhere?
                      Once, I had the chance to join the clean up drive, for the river at Bataan. We gather sacks of garbage, even though it is just a very little portion of garbage around the area. According to locals, that trash came from as far as Manila Bay and every flood came in, it brought them tidal waves of garbage.
                   Like the principle of ecology “Everything is connected to everything else. Everything must go somewhere. Nature knows best. Ours is a finite planet. All forms of life are important.” Let it not remained as ecology’s principle but make it our own principle. Let us aspire to have a clean environment and it will start within us. Like a basketball team let us work as a team. Together we can make it.

                    Now it's your turn if there is one thing you can give to the Philippines what is that gift?

Monday, January 27, 2014

Dream Unfold

     I have many dreams in life. But my greatest dreams wasn't reveal yet to everybody. But since you are my friend I will give you a hint.
     It started when I was 7 years old, because it is one of our project. It became a training ground to enhance  my passion and I get in love with it. Since then if  I have time I cultivate my skills and lay it out on the ground. I take care of it, then it bloom and fruits started to come out.
     I remember when I was twenty years old, I saw a post on the bulletin board that there is a free writing workshop for amateur writers. But when I asked the guard he said that post was already done. I felt sad during those time because it seems that my little dream won't come to reality. The guard was a keen observer and he knew that I feel devastated that time. As a consolation he told me if I want to enter at the studio then he added if  I was lucky enough I will win any games inside. So I joined the crowd falling in line to enter inside the studio. Wowowie is just on its pioneer that time, people from different areas went there hoping to win the jackpot. As a dreamer its not my cup of tea but since I was already there I joined them and experienced the literal "Wheel in a Fortune" which is part of the game. Out of thousands of people I was one of the few audience who entered the hottest noontime show during those time, for free.
     It was my first time so I was amazed with the energy inside the studio. Then the show started and the most anticipated part is when the Host of the party entered which everybody is waiting to come out but wait there's more. Before the said anticipation there is a drama. The music was so loud that you couldn't help but dance, but after that booming sound the music stop and the voice over announce  the name Mr. Wowowie no other than Mr. Willie Revillame and everybody shout out loud and the music turn to its most awesome tune. To make the story short I was chosen in the middle of the crowd. I remember it so vividly "that girl who wore black shirt" pointing to me and the rest is history. I didn't win the game but I received consolation prize  After that said events one of the talent coordinator saw me and asked if I can  join them as talent in "Game Ka na Ba" with the Queen Of Media no other than Ms Kris Aquino. I said yes, it is one of the most unexpected and unforgettable experience that I have. I became an instant talent on local television. Though I was not the main cast  I was so happy to see in person the actors that others only saw on TV. It didn't stop there after that three-taping the talent coordinator asked me again  to join the "MMK" taping; wow taping galore I couldn't imagine the only thing that I wanted during those time is to join a writing workshop. It was an honor and a great experience. I was able to saw in person "The King of Comedy" no other than Mr. Dolphy Quizon in their tv show "Quizon Ave." I also joined an audition to the pioneer talent search "Pinoy Big Brother" at ABS CBN during our audition I was beside Franzen Fajardo who wore his uniform at SM  which is plane white polo and black pants. He is very simple compare to other auditionee's. And since I was beside him we talked to each other and we discovered that we are third degree relatives only on that day. What a small world and a coincidence. We fall in line by ten's I was the only lady on that group. And the director asked  each one of us " tell me" about questions. I caught the  director's attention when I retaliate  my hobbies and one of them is gardening, and he asked me more about it.
     After a decade I forgot my greatest dream, but as I reminisce what happened on that ten years I make a garden not on a literal rocky soil. But it is planted on the heart and soul of every friends, that I met on the crossroad. :)


Thursday, December 26, 2013

CANCER CARE


AGINALDO

Kahapon habang namamahinga sa bahay may kumatok na mga bata at isa dun ang aking inaanak.
Nakakahiya man pero di talaga ako nakapaghanda ng regalo. Isang pagpapala ang magkaroon ng inaanak dahil isa silang paalala na tumatanda ka na :) Kung noon ikaw ang binibigyan ng aginaldo nang iyong mga ninong at ninang ngayon heto ikaw na ang nagbibigay. At bilang pangalawang ina ng 'yon mga inaanak di  ito natatapos tuwing Pasko. Pagkakita ko kay Aizen natuwa ako kasi naman malaki na sya lumalakad na samantalang noong una ko syang makita kalong-kalong pa ng kanyang ina. At dahil di ko napaghandaan kung ano 'yong nakahanda yon na lang, sabay sabing "magpapakabait ka ha." Wala na ang mga bata sa aking harapan subalit isang mensahe ang aking natanggap. Ang aginaldo ng Maykapal na ibinigay, binibigay, at ibibigay nya sa iyo ay pinaghandaaan Nyang mabuti. Dahil sa sobrang paghahanda di mo agad nahuhulaan kung anong laman noon dahil ito'y nakabalot sa isang mahiwagang sorpresa, malalaman mo na lang pag binuksan mong ganap ang iyong puso't isipan. Ganon Niya pinaghahandaan ang bawat regalong binigay Niya sa iyo. Di lang ito nakalagay sa mamahaling kahon ngunit ito'y nakabalot sa mahiwagang misteryo. Minsan ito'y nababalot sa dilim, minsan nama'y ito'y nababalot ng maningning na ilaw. Maaaring di ka handa sa regalong 'yon subalit inihanda Niya ito para sa iyo at alam Niyang ito'y makakabuti para sa iyo. 
      Maligayang Pasko at Manigong Bagong Taon! 

Sunday, November 17, 2013

KAYA NATIN YAN IKAW PA PILIPINO TAYO EH ! :) :) :)

Walang pagsubok na di malalampasan.

Ang mga mababangis na pagsubok na iyong nalampasan na ay nagpapatunay lamang na isa kang magiting na Pilipino.


Sisiw lang yan.


Manalig ka kapatid kaya natin yan isipin mo di ka nag-iisa.

Habang may buhay may pag-asa.

Kaya sama sama nating tahakin ang mundo ng pagbabago na may hatid na pag-asa.!








LIFE IS A JOURNEY

     Life is a continuous journey the time you was born till the time you'll back to your creator.
The time you stop your journey, you won't grow anymore and life start to vanish.
Life is  so massive that you can't explain all the meanings and symbols that you see, that is the mystery.
You can feel but you can't see, you don't know how started with just a glimpse and voila life exist.
In every journey there are beautiful sight you will discover and on that way to your final destination you will encounter strangers and on the middle of your journey their are turbulence like storm, that may hinder you to go on with your journey.

Tuesday, October 22, 2013

The Sky Above

Little dreamer turn to a tough dreamer.
Since I was young I was trained to rise after I failed,
and it nurtures me to rise above mediocrity :)
but every time I forgot that I'm still human being,
My soul separate from my mortal body.
Yes I am a living zombie physically alive but life didn't exist at all.

As I grow in wisdom I learn to appreciate what real life is,
I learn to be patient with myself,and to those people around me even  to the most difficult person I've encounter.
And thanks God the moment I look at the good side of everything this difficult people and situation turn to be my greatest motivator.

When things seems shallow, I throw my self on green pasture and look above the sky.
What a refreshing sight to fonder!
The sky is clear without blemish, what more when I was totally there? :)
But today as I live a full life on earth I need to cherish every blessings together with my family and friends.
So help me God.

Dream high!
Live simple.
Share your blessings.
and this world will be a wonderful world to be. :)

Friday, October 11, 2013

Anong Lasa ng Sorbetes Tuwing Umuulan?

     Payapa at maaliwalas ang masikip na daan tuwing madaling araw, subalit pagsapit ng ika-anim ng umaga nag-uumpisa ng maging abala ang payapang kalsada. Ang pagsisikip kaya ng kalsada'y dahilan ng kaunlaran at nagpapahiwatig na ang mga tao sa bansang Pilipinas ay hitik sa sasakyan?
     Umulan man o umaraw ang daloy ng trapiko ay pangkaraniwang ng buhol-buhol lalo pa pag umuulan.
Tulad ngayon, dumalaw si Mang Santi na may dalang malakas na ulan at hangin kaya't bilang pagsalubong. Nagmartsa ang mga sasakyan na puno ng mga tao, at sa dami ng mga panauhin naubos ng masasakyan. Kaya naman bilang pakikisama ako may nakiparada at naglakad mula Hilaga hanggang Timog. Nais kung mangatwiran, ano ang dapat gawin upang masikip na trapiko ay maiwasan?. Marahil maganda siguro kung ibalik na lang ang dating Kalesa sabay hila ng kabayo. Wala pang pulosyon, subalit kung sa lungsod gagawin 'yon san kukuha ng sariwang damong ipapakain sa mga kabayo? Makakatulong din marahil na 'yon may mga malalaking sasakyan ay magkawang-gawa at pasakayin 'yon mga walang sasakyan o di kaya idesenyo na lang na pang-isahan hanggang dalawa ang mga sasakyan. Bawas sa espasyo ng kalsada. Pangkaraniwan na kasi ang pang dalawampung tao ang sasakyan pero ang nakasakay isang tao lang! O di kaya'y bigyan lang ng mga lisensya 'yong mga may garahe. Isa din kasi sa suliranin ay ang mga sasakyang walang garahe at sa kalye nakaparada kaya di pa man umaandar sanhi na ng masikip na daloy ng trapiko. Maliban na nga lang kung may magandang loob na pilantropo at magpagawa ng overpass sa ibabaw ng overpass at underpass sa ilalim ng underpass. Iniisip ko pa lang naaantala na ang daloy. Ang bisikleta ay mainam ring panghalili sa mga makabagong sasakyan. At ang pinakasimple magising ng maaga at maglakad patungo sa paroroonan :)
      Dala ng pag-lalakbay ng aking nahihimlay na diwa di ko namalayang nakarating na pala ko sa Monumento ni Bonifacio at ang Kataas-taasang, Kagalang-galangan, Katipunan mga Anak ng Bayan ay bumungad sa aking paningin. At sa aking patuloy na paglalakbay, nakilala ko si Mamang Sorbetero patuloy na nagtitinda ng sorbetes sa gitna ng ulan. Pinagmasdan ko ang malamlam nyang mga mata subalit kahit malamlam patuloy pa rin ang kanyang positibong pananaw na umulan man o umaraw mauubos ang kanyang panindang sorbetes.Ano kaya at bigyan ko sya ng pera para sya'y umuwi na? Pero hindi sya pulubi, isa syang magiting na Pilipino, anak-pawis man ngunit may prinsipyo. Ang kumita sa malinis na paraan. Nais kung magalit sa katagang "dirty icecream" san ba nakuha ang katagang 'yon? Samantalang pati apa ng sorbetes ay may "tissue paper". Nawa'y maubos ang paninda ni "Mamang Sorbetero. At kahit iniiwasan ko ang malamig dahil nangingilo ang aking ngipin may kung anong nagtulak sa akin na bumili ng sorbetes ni Mamang Sorbetero. Ano kayang lasa ng sorbetes tuwing umuulan? , tanong ko sa sarili at para malasahan ating tikman.Bumili ako ng sorbetes ni Mamang Sorbetero, masigla nya akong pinagbilhan at may add ons pang "chocolate dip" subalit ako'y tumanggi. Habang ninamnam ang sorbetes, masarap naman pala, kahit umuulan, subalit malapit ng malusaw ang sorbetes. Habang papalayo kay Mamang Sorbetero muli ko syang tinanaw at ang malamlam na mga mata'y balisa. Di ko man sya lubusang kilala iisa lang ang alam ko, napakatyaga ni Mamang Sorbetero. Bubunuin ang gitna ng ulan makapagtinda lang ng sorbetes. Marahil kailangan nyang makalikom ng sapat na salapi para sa kanyang mga mahal sa buhay. Dahil kung iba 'yon uuwi na lang at magpapahinga sa bahay sino pang bibili ng sorbetes eh umuulan?
     Saludo ako sayo Mamang Sorbetero. Isa kang Magiting na Pilipino! Dalangin nawa'y makamit ang iyong mga tahimik na panalangin at pangarap para sa iyong buong pamilya. Mabuhay ka Mamang Sorbertero. Hanggang sa muli.
     
     

Sunday, September 29, 2013

ARISE PHILIPPINES

Bangon Pilipinas!
There are many smart and intelligent people, but please we need to remember that aside from intellectual aspect we have also moral aspect that some leaders of today forgot. There is still time to change for the better. Let's empower the youth not just based on intellect, but nurture their moral aspect. yes we can, start from your home, parents be a great model to your children not just on words but through your actions. Teachers and mentors please motivate them to be a great person in words and in deeds. And to our leaders of today do you want to take the lead? Then start to become a good example not just for fame and riches but with integrity that you are one of the few great leader that will start the fire of great change.

We are not just an ordinary citizen living on this island  but we are one community with common goal and that is to have a great victorious and peaceful nation!

Yes we can! , instead of pulling each others down let us help each other to achieve significant goal that is good not only for your own sake but for the benefit of all mankind.
Always remember all things will passed but the goodwill that you made will leave big impact to the lives of your fellowmen, and will pass even to the next generation.

Yes you are mortal being because you have physical body that will end but also remember you are immortal being with a soul that will live forever. You are infinite being, so if you want to be contagious make sure it is  the good one and not the other way around.

With love and prayer,
I salute you!
Mabuhay Philippines!
Mabuhay Filipinos!
I love Philippines!

Sunday, August 25, 2013

PAGBABAGO?



Gusto mong sumigaw?
Sino ang makakarinig sayo  kung lahat ay sumisigaw?
Di lahat ng sumisigaw ay naririnig.
Nais mo ng kapayapaan?
Kumilos ka at tahakin ang daan patungo sa kapayapaan.
Ngunit kung kabaliktaran ang iyong ginagawa sa iyong ninanais makakamit mo ba ito?
Nais mong ilagay ang batas sa iyong mga kamay anong pinagkaiba mo sa kriminal?
Sa huli pantay pantay naman ang lahat isinilang kang walang anuman, aalis ka ring walang anuman. Nawa'y maging makabuluhan ang buhay na bigay  ng Maykapal. Kung hindi anupat nabuhay ka?
Nais mo ng pagbabago?
May ginagawa ka na bang pagbabago sa  buhay mo?
May panahon pa upang magbago tungo sa kabutihan.
Gawin na ito  ngayon habang may oras pa.
Kung ikaw ay may karapatang magbago,
Siya man ay may karapatan din.
Huwag natin itong ipagkait.
     Ang kapayapaan ay nagsisimula sa kaibuturan at puso ng bawat nilalang.
Gayundin ang digmaan ito'y nagsisimula sa galit na namamayani sa puso ng isang indibiduwal hanggang sa ito'y magkaugat at magkasanga. Kayat kung nais mong supilin ang kasamaan sa buong mundo, supilin mo muna ang iyong sarili kung napagtagumpayan mong supilin ang iyong sarili,  handa ka na sa pagsupil sa mas malaking mundo.
Panalangin at hangad ang kapayaan ay manaig sa puso ng bawat isa.

Tuesday, August 20, 2013

PLANGGANA NI INANG




               Sabay sa tilaok ng manok ang pagbangon ni Inang, tuwing umaga. Ewan ko ba kung bakit awtomatiko siyang gumigising, marahil ito ang kanyang “alarm clock”. Pagkatapos magrosaryo, magkakape, bubuksan ang bintana ng aming munting dampa, ayon sa kanya’y  upang pumasok ang biyaya. Magwawalis ng bakuran habang hitit ang kanyang tabako. At pag napagod  ako naman ang babalingan. “Aba mahal na prinsesa gumising na po kayo at tanghali na! “ Sigaw niya, na animo’y ang kausap nasa kabilang barangay. Ang ganda na sana ng umaga, sariwa ang hangin,ang awitan ng mga pang umagang ibon sa punong mangga ang maririnig. Pero heto, kung siya tilaok ng manok ang panggising ako nama’y  ang kanyang nakaririnding sermon.
              Bungangera man si Inang siya pa rin ang itinuturing kong bayani ng aking buhay. Sa edad na singkwenta wala pa ring humpay sa paglalabada. Masasabi kong propesyonal siyang labandera, dahil pag binitiwan ang damit talagang malinis at mabango. Dalawang beses sabunin, kula dito, kula doon, at pag natuyo’y animo’y paring  binabasbasan ang nakakulang damit. Bulong ko sa sarili, “tingnan mo itong si Inang, ibibilad tapos babasain ulit”.Pagkatapos ng tatlong  beses na banlaw, sunod ang hampas ng palo-palo upang matanggal ang katas ng sabon. Ang huling proseso, eto na ang kabayo ni Gabriela, este kabayo ng plantsa. “Hmmm! Ang bango sarap isuot”.
              Naabutan ko pa  ang dating  ilog na malinis sa aming likod bahay sa  Nueva Ecija at tuwing naglalaba si Inang sa ilog, sa batuhan kami nagpapatuyo ng damit. Naranasan ko pa ang manguha ng tulya na madalas naming ulam, laking pasasalamat ko sa tuwing isinasama ako sa bahay ni Donya Violeta. Aba’y nakakatikim ako ng ibang putahe tulad ng “fried chicken” at lechon.
              Giliw na giliw sa akin si Donya Violeta, ang mayaman na suking nagpapalaba kay Inang. “Apo mo ba yan Maria kay nasirang Ana?” “Anong pangalan mo Iha?”   “Nena po”, sagot ko. “Nena, Iha gusto mo dito ka na lang tumira pag-aaralin kita, at ibibili ng bagong damit at sapatos.” Tumingin sa akin si Inang, mga titig na tila nagbabanta. Simula noon dina ako isinasama ni Inang. Ang tanging kasa-kasama ko si Muning na aking kasa-kasalo sa pagkain.
                 Sa Edad kong anim na taon laboy ako sa kalye, di alam ang salitang kamatayan nandiyan na halos masagasaan ng sasakyan, mahulog sa bangin at malunod pero balewala dahil masarap magliwaliw.Pag kami’y nagutom nina Buchoy at Bitoy naglalambitin ako na tila unggoy makakuha lang kahit bubot na bayabas. Minsan akala ko’y katapusan ko na dahil kung nagkataon sa bangin ako babagsak na may mga batong matutulis. Wala kaming kapaguran, kundi lang umulan hindi pa ako uuwi, at dahil marusing naisipan kong ituloy ang paliligo sa ulan. Naabutan ko si Muning sa pinto kaya’t isinabay ko sya sa paliligo di pa makuntento inilagay ko sya sa loob ng timba na puno ng tubig.
Tuwang tuwa ako sa sa kabila nang panginginig ni Muning. Dala ng  kapaguran nakatulog ako ng  mahimbing, nagising na lang ako sa pagyugyog ni Inang. “Nena, gising at  tayo’y lilipat tumataas  na ang tubig.” Si Inang dala ang isang bungkos ng damit na nakabalot sa kumot, ako nama’y si Muning na kanina pa nanginginig. Kumapit ka Nena”.  “Susmaryosep!, kaylan kaya titigil ang ulan, magugunaw na yata ang mundo”. Sabi ni Inang habang tinatahak namin ang kawayang nagdurugtong sa aming bahay. Ayon kay Ka Ines ang mapaghatid balita naming kapitbahay na nagpakawala ng tubig ang Pantabangan Dam , kaya lalomg lumalim minsan naman mapapakinabangan din ang pagkakaroon  ng matabil na kapitbahay dahil nauuna pang magbalita sa dyaryo’t telebisyon.
                Lulan ako ng planggana ni Inang na dating damit ang laman ngayon ako at si Muning ang lulan nito. Habang binabaybay ang daan papunta sa kabilang ibayo, pikit matang nanalangin si Inang. Nabagabag ako sa mga oras na iyon.Naaalala ko ang laging habilin ni Inang. “Huwag mong paliliguan ang ‘yong alagang pusa at uulan ng walang humpay.  Ayaw kong aminin  na nagaksaya ako ng tubig at pinaliguan si Muning, tiyak papaluin niya ako ng malapad na patpat ng kawayan. Dahil sa katigasan ng aking ulo ang daming nadamay. “Papa God patawarin ninyo po ako.” “ Matapos lang ito magpapakabait na po ako” , tahimik kong panalangin. “Pasensya ka na Muning ngayon nanginginig ka sa lamig, yayakapin na lang kita tulad ng pagyakap ni Inang.” “Maglalaro pa tayo sa plaza di ba gusto mo don?” Nanginginig pa siya kahit yakap ko na siya.
Kinaumagahan paggising ko wala na ang baha, tuyo na ang lupa. “Yeheey! Makakagala ako ulit”, subalit  si muning nang Makita ko’y matigas na. Wala nang gigising sa akin pag binabangungot ako, tulad noong isang gabi may malaking ahas na pumulupot daw sa katawan ko di ako makasigaw, buti na lang andiyan si Muning, kinagat ang daliri ng aking mga paa hanggang sa magising ako at higit sa lahat wala na kong kasalo sa pagkain lalo na pag tuyo’t tinapa ang ulam. Wala na rin  akong kakampi. Tuwing papaluin ako ni Inang pag umiiyak na ako lalapit na sya sa akin at  nagpapakalong. “Mamimiss kita Muning, paalam”.
                    Pagkatapos ng baha si Inang dala ang kanyang planggana na aming sandigan upang  mabuhay. Isang kahig isang  tuka  sapat lang na pangkain sa araw na iyon ang kanyang kita. Matanda na siya subalit eto patuloy pa rin sa pakikibaka. Nakuba na’t lahat sa paglalaba di pa rin nakaipon.
               Nagkasakit si Inang at dahil sa walang pera sa bahay lang sya di ko alam kung anong gagawin, pinupunasan ko sya tulad nang ginagawa niya sa kin pag maysakit ako. “Oh!, Nena di ka pa pumapasok,” , usisa ni Ka Ines . “Maysakit po kasi si Inang”, sagot ko , Nasa unang baitang ako noon alam ni  Ka Ines na di ako lumiliban at maaga ring pumapasok, alam nya ‘yon dahil di lingid sa kanya wala man kaming pagkain  o baon  pasok pa rin ako. May katabilan  man siya’y mabait naman at may malasakit. “Sige na pumasok ka na at a ako muna titingin sa Inang mo.’” “Salamat po Ka Ines”  Bago pumasok pumunta muna ako sa likod bahay , nanguha ng bunga ng bayabas, hindi upang kainin kundi upang ibenta, kaylangan namin ng pera, di nakakapaglabada si Inang. Salamat sa Diyos marami ngayong bunga ang  puno ng Bayabas. “Salamat kaibigang bayabas. Paguwi galing eskwela bumili ako ng bigas nilugaw ko iyon nilagyan ng luya at asin, “Ayos na ito” “Inang sandali na lang ito”, habang inihain ang lugaw umuusok pa. “Inang kain na po.” Inang akala ko’y natutulog lang si Inang pero nang hawakan ko ang kamay niya  malamig na at naninigas at hindi na sya humihinga. “Inang gumising ka , heto yong paborito mong lugaw ipinagluto kita, Inang marunong na akong maglaba , hindi ka na maglalaba ako na, Inang gumising ka. Paano na ang mga pangarap natin , inang gumising  ka! Nang tumigil ako’y  paos na ako’t di makapagsalita. Nagsidatingan ang mga  kapitbahay upang sumaklolo ngayon pa , kung wala ng buhay si Inang. Wala na akong pamilya . Ulila na akong lubos  si Inay na namatay dahil sa pagsilang sa akin, at ngayon ang kinagisnan kong magulang na nag-aruga at nagpalaki sa akin . Katapusan na ng mundo para sa akin. Tulala akong pinagmamasdan ang plangganang naiwan ni Inang at habang tanaw ito’y  nagbabalik ang kalbaryo ng baha na simula nang nadarama kong kalungkutan.
               Nagmagandang loob si Donya Violeta na kupkupin ako. Sa puntod ni Inang nangako akong magpapakabait at tutuparin naudlot niyang pangarap.  Pangarap na nagsimula sa Planggana ni Inang. “Inang paalam ang isinakripisyo mong buhay ay may taglay na pangako. Tutuparin ang ating mga pangarp.Mamahalin at susundin mga taong nag-aruga sa akin, at magkakaroon tayo ng bahay na di aanurin ng baha.
               Mabait si Donya Violeta subalit ang kanyang anak, si Tiya Letty, itinuring akong katulong pag wala si Donya Violeta , bago pumasok sa eskwela sa edad kung sampung taong gulang pinalilinis ako ng kulungan at pinapakain ang kanyang mga alagang baboy, at pagdating sa hapon isa akong labandera, kahit may mga katulong na gagawa noon, ako pa rin ang inuutusan niya. “Hoy Nena huwag kang maginarte, anong gagawin mo tutunganga, kaylangan mong matuto ng lahat ng gawaing yan dahil mahirap ka lang  kaya huwag kang kukupad kupad” , bulyaw niya sabay talikod. “Pagpasensyahan mo na yan  alo ni Aling Vicky “maligo ka na at pumasok.” Sa kabila ng lahat, nagtiyaga ako dahil sa pangako. Ang tanging sandata ang pananampalatayang namana kay Inang, na syang sandigan nang  aking kalakasan at pag-asa.
              Ngayon magtatapos na ako sa elementarya habang binabalikan ang mga nagdaan na tila  bangungot na sa bawat pagpikit ng aking mga mata’y nakikita ang kadiliman. “Nena ikaw na” , kalabit ni Rhoda . Leonora Mijares “Valedictorian” “Inang ito ang simula” , habang papalapit  sa entablado upang tangapin ang medalyang ginto  “Para sa iyo” sabay tulo ng aking mga luha. Dinig  ko ang palakpakan ng mga tao  at ang kanilang bulungan “kawawang bata” “matalinong bata” , at sa aking Valedictory Address” maikli lang at ang kabuuan nito’y sundin, igalang at mahalin ang mga magulang habang nadarama pa nila  ito.
               Napagtanto ko ng mga sandaling ‘yon, makamit  mo man ang tagumpay kung wala ka namang pag-aalayan isa itong hungkag na pangarap.
               Ang tanging naiwan ni Inang ang kanyang plangana. Ngayon habang  hinahaplos ito na animo’y  kamay ni Inang. Ngayong hawak ko ito ang halimuyak at hiwaga ng hanging humalik sa aking pisngi ay nagsasabing di ako iniwan ni Inang.

Monday, August 19, 2013

2D & 3D DESIGN FLOOR PLAN, LAYOUT

2D Design Front View
3D Design view 2
3D Design view3

3D Design Front View


3D Design view 1



Need interior design for your office or house?
Estimate costing?
Kindly contact us and we will visit your office for the actual measurement for your specific requirements.
For more info kindly contact Julie at jew_soriano@yahoo.com.ph or contact us at 09168613585 and 09395378852.


Sunday, August 18, 2013

Ogie Alcasid 25th Anniversary Concert

Dennis Trillo & Tom Rodriguez Main Cast of My Husband's Lover as Erik & Vincent
Sang: One More Try


Mr. Martin Nievera- The Concert King
Sang "Ikaw and Aking Pangarap"
Mr. Gary Valenciano- Mr Pure Energy
Sang "Kung Mawawala Ka"


25 I Write the Songs Mr. Ogie Alcasid with Daniel Padilla


Ms Kuh Ledesma- Pop Diva
Sang "Tayong Dalawa"
     Isa ito sa mga di ko makakalimutang araw. Bagamat masama ang pakiramdam ng biglang tumawag si Ayah kung gusto ko daw manood ng concert ni Ogie Alcasid sa MOA nag-isip muna ko ng konti ." Teka Friday ngayon traffic so from Pasig mga 2 hours pa bago ako makarating doon, at isa pa masama talaga ang pakiramdam ko." Pero sa kabilang banda nanaig pa rin ang kabilang banig ng aking isip na "go why not pambihira lang naman to at makahabol man ako o hindi sa concert makita ko lang si Ayah since medyo matagal na rin di kami nagkakakwentuhan solve na ako don.
     At tama nga ang aking naging desisyon kahit di ko nasimulan pinarecap ko na lang kay Ayah ang mga naunang guest at kung anong nangyari since magaling naman syang magkuwento  para ko na ring nakita ang  mga namiss kong part.
     Naabutan kung kumanta si Ms Pops Fernadez with her dazzling black silver dress and yes she is the "Concert Queen". Pero ang nakapagpasigaw sa lahat ay ng lumabas sa entablado sina Dennis Trillo and Tom Rodriguez aka Vincent & Erik at my Husband's Lover talaga naman with holding hands on the crowd they are indeed a great actor and performer.
     Anne Curtis is also one of the guest like what Ogie Alcasid said in his introduction, concert will not be a success without her because all singers are focus on their songs and performance but Anne simply enjoy it no matter what tone of voice she has what matter is she make it, so casual yet entertaining she's so funny with those Kikay gestures.
     I love the package, the guest, the set design and the theme of the concert. Aside from the big stars what I like most is when Ogie always told to his guest to make a bow after their master piece and it's a sign of humility that no matter how good they are their talent is came from above. And that's the message of 25 I  Write The Songs because God is the writer of all songs. All aspect is in the concert. Its entertaining yet there are valuable things to cherish. I like that part when Ogie called his parents on stage and honor them that without his parents there is no Ogie Alcasid on this world. There is social awareness, World Vision is one of the beneficiary of his concert.  
     Ogie sang "Salamat" to the Sponsors,audience,producer, audience which he sang together with Maestro Ryan Cayabyab as he call him Mr. C.
   Co Presentor are Smart Music,  tv 5, my dsl home, Belo Group, Bench. Major Sponsor are Petron, Victoria Court. Minor Sponsors are M Lhuillier, Bonakid, Pacific Blue Shades, McDo, San Marino Corned Tuna, Cravings. Patron Sponsors are PCSO, Ryu Ramen & Curry, Wil's Events Place, Adstrat World, Lily's Peanut, Manila North Harbour Port Inc.

Salamat po!


Ms Anna Co Puno- Producer, Founder Star Media Entertainment with Ms Pops  Fernandez  "The Concert Queen" and Ms Jaya Ramsey "Soul Diva and "The Asia's Queen of Soul"
                                   
                                 
World Vision- Beneficiary of Ogie Alcasid 25 I write the Songs

Ms Zsa Zsa Padilla- Divine Diva
Sang "Sa Kanya"
Ms Regine Velasquez - Asia's Songbird
Sang "Huwag Ka lang Mawawala"