Tuesday, December 11, 2018


SM Hypermarket at SM Center Dagupan already opened last November 29, 2018.
The investment and development board of Dagupan City headed by Mayor Belen Fernandez welcome SM Hypermart and all investors to Dagupan City with SM Executives.:
SVP Arnold Daluz
AVP Marketing of Hypermarket Ms Francine
Dagupan Branch Head Lou Rafanan AVP North Engr Marc Janssen Pe
SM Rosales Mall Manager Abe Malicdem also present is Archbishop Socrates Villegas.

Another mall is being constructed in Barangay Tambac near Almeria Verde Subdivision, located east of the city SM City Dagupan is estimated to finished to finished before 2019
Dagupan is now being groomed as of the Smart Cities in the Philippines in the coming years  due to it's big economic potentials as site for IT, BPO and other allied industries.
This infrastructure will create more jobs, attractions, and market to DagupeƱos and near towns, a good and fair competition to mall owners and more choices for the people of Pangasinan.   

Thursday, December 14, 2017


A lavish community; nailed with a cool sea breeze and a green topography. Almeria Verde, a modern-day Mesopotamia raised in the fertile soil of Dagupan that is surrounded by the clean Bayaos River. Masterplanned to complement your standard of enthusiastic lifestyle while meeting the calmness of an urban neighborhood. 
 For more info, site viewing please contact Julie Soriano at +639168613585. 

Saturday, November 11, 2017

ASEAN BUSINESS and Investment Summit 2017 Press Conference

ASEAN BUSINESS and Investment Summit 2017 Press Conference was held at Manila Polo Club, Makati last November 03, 2017.

Resource Persons:

ASEAN BAC Chairman Joey Concepcion, ASEAN Executive Director Gil Gonzales, ASEAN Adviser Jopin Romero, ASEAN Council Members, Ms Tessi Sy-Coson and Mr. George Barcelon.

"We have lots of cellphone users we have to enable every cellphone to be able, for this entrepreneur to use as cellphone and that capability to think there to be able to borrow money to  a phone."

"So it's exciting and we want to merge this thought ideas from what we've see today in how we run a business to the future which is the digital economy and our role as we end this chairmanship and as we pass it over to Singapore who will reemphasize the importance of the digital space, we wanna, already; think that way because I believe that this is the game changer for our micro and small entrepreneurs."
     Creating prosperity for all to me is key it's not just a dream we have to make it a reality."
Mr. Joey Concepcion-ASEAN BAC, CHAIRMAN and Presidential Adviser for Entrepreneurship

Mr Joey Concepcion interviewed by Media
From Left to Right(ASEAN Executive Director Gil Gonzales,ASEAN Adviser Jopin Romero, ASEAN BAC Chairman Joey Concepcion,ASEAN Council Members, Ms Tessi Sy-Coson and Mr. George Barcelon.)
Takehome thoughts from  brilliant speaker
  1. Transform yourself
  2. Be innovative
  3. Take small steps
  4. Think, think, think!
  5. Bond with one another
  6. Its a win-win
  7. Fear of the unknown
  8. How can we make our product globally
  9. Innovations is the key to our survival
  10. It's all about good relationship
L-eadership (Foreign Policy)
E-mpowerment- report if its low, publish it
A-ttitude- we trust the government.
P-olitical Will- airport not just for transportation but also for tourism
~ Mr. George Barcelon (ASEAN BAC, Council Member)


WHAT: The ASEAN Business and Investment Summit (ABIS) 2017 is the premier annual business forum of the ASEAN Business Advisory Council. As the apex private sector partner of regional and global stakeholders and thought leaders working  to strengthen the ASEAN Economic Community.

WHEN: Sunday, November 12-Monday, November 13-Tuesday November 14

WHERE: Solaire Grand Resort and Casino, Aseana Drive, Pasay City, Philippines

WHO:More than 1000 leaders from the business and policy making communities from the ASEAN 10 member states and beyond will converge as speakers and attendees. Speakers will include heads of governments and C-level executives for global businesses & think tanks. The audience will be an aggregate of corporate leaders, government executives, MSMEs, youth & women leaders, and various enablers.

On the 50th year of ASEAN and under the Philippine hosting ABIS 2017 promises to be the biggest business and  state leaders' event of the year, organized by the ASEAN Business Advisory Council led by Chairman Joey Concepcion.

WHY: The ASEAN Business and Investment Summit aspires to give more focused and definite direction ot the ASEAN economy, which already attracted $136.2 billion in FDIs in 2014, of which nearly 20-percent came from member nations. It aims to give greater and more sustainable roles and direction to the region's MSME, including the youth sector, both enablers and critical users of technology, while taking into consideration the knowledege that roughly half of their respective populations are women. Achieving ASEAN MSMEs Action Plan 2016-2025 recognizes the importance of "internalization" or the horizontal integration of the sector.

ABIS 2017's theme, "World Leaders' Roadmap Towards Prosperity for All" aligns with the Prosperity for All thrust of the ASEAN BAC under the philippine Chairmanship in ASEAN50. In achieving this the framework of 3Ms: mentorship,money, and market, is a key focus to enable help for our micro,small,and medium enterprises.

Alongside the two-day summit is the launch of the ASEAN Mentorship for Entrepreneurs network (AMEN), a pool of mentors across the 10-member countries who will help MSMEs scale up.

The summit will sketch a blueprint in achieving ASEAN 100 and the true meaning of the ASEAN Economic Community (AEC)

TO REGISTER: Join the movement towards creating greater prosperity for all register now at
www.abis2017.com (registration to the event will undergo systematic deliberation)

Wednesday, October 18, 2017


     Our world today is a fast paced environment from food, technology, communication, relationship and yes even our mother nature turn to be fast paced in its destruction,if all of us will not care that much and our only concern is how to make more money. What will happen to our mother earth?
    When Ms Mary Ann Cua Finance Officer and Vice President of Tasco,Inc. stood and take the stage that powerful message echo "what difference can you make?".
    Everyone of us has its own share of social responsibility may it be financial independence to help the marginalized of our society or be it for environment we are called to be a good steward since the day that we were born on this planet earth. 
    Are you the good steward or  the one that destroy the environment that was entrusted to you?. The answer is yours to fulfill, the time is now. One of my vision is that one day every organization, company, institution will join together to build the new paradise. How? One of my dream project is clean up drive for our rivers; like the Pasig River Barangay officials will oblige every families and individuals in their area to help in cleaning the Pasig River and together they will partner with private companies especially those manufacturing companies to sponsor the clean up drive. Every solid waste wrapper for example of one brand that was thrown to Pasig River has the obligation to help in this clean up drive. 
    Tasco,Inc. Tire Art contest is one of the beginning let us all hand in hand joined together to build a better future for our environment for our  young generations and future leaders.

     Its a privilege to be part of Tasco event because I feel the love to our mother nature through this event. 1st Tire Art Contest with a theme "Upcyling End-Of Life Tires"Commitment to a Greener World held last September 30, 2017 at Somethin' Fishy  Restaurant Eastwood Information Center, Citywalk1, Bagumbayan Quezon City. Wherein the use tire was recycle and turn to awesome art.

The Grand Prize of Php100, 000.00 was awarded to Mr. John Erick Dancel for his artwork design of the Philippine Eagle titled “Magnificence and Rebirth”.  Magnificent and critically endangered, the Philippine Eagle is considered as the flagship species in the conservation of Philippine wildlife.
The two (2) Runners-Up who received Php50,000.00  each  are  Ms. Krizzia Rey V. Evangelista, for her artwork design titled “Octopus where eight (8) tentacles symbolizing  complexity, diversity, mystery, vision, intelligence, illusion, variability and insight,  and Mr. Patrick Alvin Cham,  for his artwork design titled “Reviving Gaea”, which depicts  two cursed parents turned golems to protect their daughter  from being chased by black smokes of  corruption and pollution,  and to  save Gaea (Mother Earth) from being contaminated by pollution.

Other twenty (20) entries were given consolation prizes of Php5, 000 each.

Through the Tire Art Contest, Tasco hope to encourage everyone to think of productive ways to re-use and upcycle scraped tires.

Ms Mary Ann Cua- Finance Vice President  of Tasco, Inc.
The Boss with a heart.

Dr. Metodio Palaypay - Guest Speaker, Founder & Executive Director of the Zero Waste Recycling Movement of the Philippines. His advocacy to have a clean environment plus garden in every home is awesomely fantastic.

                The charming Ms Sophie Go-Marketing Officer of Tasco Inc.

Grand Prize Winner  Php100, 000.00 for Tire Art 2017Contest Mr. John Erick Dancel

Ms Krizzia Rey Evangelista Interior Designer Student 2nd place Winner received Php 50, 000.00

                                   Ms Kash Aku one of the participant artist

Scraped Tires turned to awesome  arts with the midas touch of young artist.

Its your turn what difference can you make?

Thursday, August 3, 2017

KITA KITA by Tutubing Karayom


 "Saging lang ang may puso." ito ang umaalingawngaw sa aking isipan sa isang madilim at pusikit na pasilyo. Ang totoo nyan dahil sa pagsasalin sa English ng katagang ito with matching makabagbag damdamin and conviction aka Nora Aunor nanalo ako ng meal good for 2 kaso wala akong kasama kaya takeout na lang yon prize ko na whole chicken with java rice at Serye Restaurant Eastwood Libis Branch. Di ito na nga habang naglalakad sa Shaw Star Mall taong 2006 nauligan ang umpukang ng nagkakagulong tao at siempre bilang isang pusang gala nakiusyoso buhat sa maulang paglalakad sa labas at di nakabenta ng privilege card bunuin man ang init ng araw at buhos ng ulan. Kaya ito basang sisiw at pati sapatos ay nawasak dala ng paglalakad sa buhos ng ulan kaya sira ang mumurahing sapatos kahit dikitan ng bubble gum ayaw kumapit, kaya naman pagdating sa StarMall ng araw na yon nagwindow shopping ako at sakto naman may nakita akong itim na rubber shoes na abot kaya. Astig ang porma simple, komportable para akong laging nasa ring na makikipagboxing kasama ni Pacquiao. Marahil swerte ko ng araw na yon marahil nakadagdag ang rubber shoes na di pa natatanggal ang price tag sinuot ko na agad. At siempre kahit mahiyain ako ito na ang pagkakataon na magamit ko ang drama workshop na aking natutunan sa Unibersidad na aking nilisan dahil wala ng budget para sa project at wala na talagang pantustos kaya kailangang magtrabaho at tumulong sa pamilya. Ano ba ang mahalaga edukasyon o ang kumakalam na tiyan? Eh di ito na lahat ng kalahok mga slang, ako naman sakto lang na Pilipinong kayumangging kaligatan with a northern twang. Only bananas have the heart! Every day Every Night! (salin mula sa araw-araw gabi gabi at saging lang ang may puso with conviction aka Nora Aunor) At ang mananalo ay sa pinakaraming palakpak from audience impact. Akalain mo ang lakas pa la ng karisma ng isang northern twang na may suot na itim na sapatos with price tag. Kaloka nanalo po ang inyong lingkod. Bakit ko po ito naikuwento sa inyo wala lang gusto ko lang. Pero ang totoo nyan napulot ko yan sa huling pelikula na aking napanood ang "Kita-Kita". Marahil comedy in a sense na yon Japanese word na Ashiyu ay translated ni Empoy or Tonyo as "I see you" in tagalog "Kita-Kita".
     Kita-Kita is an Indie Film sa unang kita pa lang una dahil umiikot lang ito sa dalawang tauhan.Mabilis ang takbo ng pelikula dahil isang kabanata lang umiikot at iisang lugar lang  din na inuulit ulit. Simple man at ang importante magaan dalhin. Nakakatawa, Nakakaiyak at may lesson learned na "paying forward" kasi non time na taong grasa pa si Tonyo feeling hopeless binibigyan sya ng repolyo ni Leah upang lumakas at sumaya. Na nagkatotoo naman dahil buhat sa pagiging hopeless na halos nakatira na sa kalye,lasenggo at di naliligo Pumogi ng konti si Tonyo natutong maligo ng makilala si Leah. masasabing di pulido ang  cinematography kasi obviuos naman na pag pinicturan kung nasagip lang dapat ay blurred para makatotohanan pero hindi anyway pelikula nga lang. To sum it up Kudos Kina Allesandra de Rossi at Empoy bagay yon role nila sa isa't isa. Si Alessandra natural na natural yon pagiging mataray,sexy,kuwela at kering-keri sino man ang ka loveteam. Kay Empoy ang pogi mo Tonyo ikaw na. Simpleng komedyante. Kita-Kita po tayo suportahan natin ang Pelikulang Pinoy.
Hanggang sa muli ang inyong lingkod~Tutubing Karayom .

Thursday, March 30, 2017


     Friday is a fun day! Want to be happy, then play with the simple, innocent children.
Its always fun to be with the children. Simple life yet happy.They smile on simple things.

Wednesday, March 29, 2017

Kelan Magiging TAYO?

Sila-sila,kayo-kayo,kami-kami kelan ba magiging tayo?
Nakakalungkot isipin na isa sa mga kalakasan ng pagiging Pilipino ay ang bayanihan ay sya ring nagiging kahinaan dahil nagkakaroon ng bayanihan sa panahon na puno ng kontrobersya at drama ang isang sitwasyon. Ngunit pag wala ang mga nakasisindak na bagyo, lindol, unos, tsismis at kung anu-ano pang kontobersyang nagpapasikat sa unos kanya-kanya ang ating nasyon.
May sarili kaming wika, may sarili kaming relihiyon, may sarili kaming adhikain, may sarili kaming problema, kami ang magaling.
Eh di kayo na!
Buti pa nga yong langgam nag-kakaisa.
Buhat sa salitang Tayo mabubuo ang salitang "tao".
Kelan po tayo magpapakatao?
Puede bang tigilan na ang pagkakanya-kanya?
Grupo-grupo, pulu-pulutong, pati ba naman isipan at ugali natin nakabase sa ating lokasyon bilang islang nasyon. Sa halip na makiayon sa ating kinaroroonan  na hiwa-hiwalay na isla.
Bilang tao magdesisyon tayo ng tama.
Anong mapapala kung laging may kompetensya.
Sige na kayo na ang maliligtas, sige na kayo na ang magaling, sige na kayo na ang tama.
Pagkatapos noon may nanalo na at ang grupo nyo nga.
Di ba puedeng isaisantabi ang kanya-kanyang sariling ambisyon.
Ano ngayon kung makamit mo ang pinakatugatog ng tagumpay masaya ka na ba?
Masaya ka ba na ang iba ay talunan at ikaw lang ang panalo?
Kelan natin wawakasan ang kompetisyon?
Puede bang mamuhay ng normal na walang alitan.
Puede bang sa halip na maging asal hayop magpakatao po tayo?

Sunday, September 11, 2016


Modern world dictates how you behave. Right or wrong ?
It's your choice! To overcome the great controller and dictator of modern world you must know the real you if not, confusion of who you really are will eat you.
People around you will dictates how you behave.
Your family is your basic community they are the one who will nurture you on your infant age to childhood days.But in  your adolescence period even your parents may confuse you for who you are. And on this stage is the start of confusion, life become complicated. Even your own parents couldn't understand your behavior. As the time goes by you also question yourself why you behave like that and don't conform for the way your parents wanted you to be. As the confusion goes deeper. You isolate yourself and answer your own question of who you really are. You explore the world. Find someone who act and think like you. But to your disappointment nobody act and think like you. Until you become an alien to this world. Or are you really an alien. That your parents didn't notice that when you were born on this world the invisible UFO planted and mimic the looks of human being and here you come an alien who mimics the look of an infant. Funny thought. As the time goes by you leave your house and separate from your family. 
As your world become bigger and bigger confusion grew bigger too.
People around you notice your being different to others. Physically you are a normal human being.
But your behavior and the way you think is different from others.
Other people laugh at you because of your crazy thoughts and ideas. They couldn't understand your deepest thoughts and  ideology.  Because you  think differently from them, they judge you as insane, crazy,lunatic and so on and so forth. The additional judgement aside from people around you is the influence of social media. If before TV and print ads influence people what to buy and act  now social media influence most of your thoughts. 
    Tired of being different? Instead of comparing yourself to others celebrate your uniqueness. If others don't like you forgive them because you are born not an ordinary but an extra ordinary creature. Use that uniqueness to bless the world. You can't please everybody so please stop pleasing everybody. As long as you don't harm others then keep going and bless the world. If others couldn't understand you, try to understand them. If you understand their behavior you have a great emotional and mental quotient. Celebrate life even in the eyes of others your an alien.Always remember you are a child of God .
So the next time others will bully you because of your differences smile because your one in a million. Your unique, beautiful, talented and awesome child of God.


Friday, April 22, 2016


1.Learn to live in a real world.
Your Facebook,twitter,IG,tumbler,name it is not your real world as you could see even photos mostly are edited.With so many apps today so make it a point to get out of the cyber world and interact with the real world and people in a real way.

2.Don't take it personally.
If your friends didn't hit the like button and other emoticons it doesn't mean that they don't like you personally,it's just they have important things to do rather than clicking those like buttons. Likes, is not your real status. Guard your mind and heart.

3.Take control.
Social media was created by man to its own advantage; to connect with friends instantly and to post your advertisement for free. But it has also its disadvantages. As a human being with brain you must know how to control it, rather than social media controlling you.

4.Take a break.
Silence and peace is important. You can't filter all the news feeds  that will come out and it add noise,so take a moment to pause,sign out and inhale fresh air. Celebrate your life away from it.    

Monday, November 2, 2015


Life is full of surprises. Some may shock you, but some may delight you.
Whatever the consequences the most important you have to be ready.
Because we are all travelers on this world. When you stop journeying,
You stop to learn, you stop to grow and that's the beginning of death.
Yes many are afraid about this word and they don't want to speak about it but that's the reality of life. As we celebrate the Halloween; costumes of ghost,zombie, witch,super heroes, Disney land character and so on is in demand during those days. But the true meaning of Halloween is holy eve. But rather than focusing on the holy one we love the opposite. On the other side it sounds cool, that even we are afraid to die through this scary costumes we prepare ourselves that one day the king of death will come. Or we focus on the opposite because they said that if you are good and holy you will die first because as they said you finish your mission early rather than the evil one who need first to reach the purifying point here on earth before he'll die.

As we remember our departed relatives and love ones they are not perfect but when they are gone we focus on the good deeds they did to us. Like my grandma she is so tough when she's alive and in every mistake that I did she will shout at me but now that she's gone I remember how sweet she is when she kisses me saying oh my lovely "apo"(granddaughter). Her being hardworking,brave,and adorable Lola. I miss those times when I was still a child that she hugged me tightly and dearly kiss me. Even she had a high tone of voice when she's angry I love her sweet smile. A real person when she's mad she is mad and she will tell it to your face, so frank beyond that I adore her simplicity,tough but loving and caring.

Today as I organize and pack my things to my next destination, I have to remove the extra baggage  to make it lighter. I have to let go of my first dream book that I made a decade ago it is so precious to me because I creatively made it with my own hand. I am a keeper that's why its hard for me to let go. I made it with my fave old pants that was ready to dispose during those times aside from that this is  the expression of my unexpressed dreams, goals and inspiration. Now as I take picture with my first dream book I saw the glitters shine in the darkness like a star in the dim night. Farewell my first dream book yes I wrote it in a hard copy but as I let it go the soft copy was written on my heart and is ready to make it a reality so help me God.

Do you have extra baggage? Let it go. We will enjoy the journey on earth if we travel light.šŸ˜‡

Sunday, October 11, 2015

World Pandesal Day at 76 Year Old Artisanal Kamuning Bakery Cafe!


October 16, 2015 is being celebrated worldwide as "World Bread Day", but at Quezon City's first bakery Kamuning Bakery Cafe is celebrating it as the "World Pandesal Day"

     They plan to give away Free 30,000 pieces of pugon-baked pandesal to all people in their neighborhood and most especially to the urban poor communities of Quezon City.

     Their partner in this project and Guest of Honor at the Oct. 16 Friday 9 a.m. launching of "World Pandesal Day" is the lower tax advocate Senator Sonny Angara. Afterwards, Senator Angara shall be resource speaker at the "Pandesal Forum" breakfast with media, university professors and public school teachers.

     Another special guest is actor Dingdong Dantes of the National Youth Commission.

    On this same day, they shall also open the Kamuning Gallery, which shall showcase contemporary art such as paintings,photography, etc. Opening of photo exhibit by Chris Lucas.

     Why "World Pandesal Day"? The pandesal is the historic and unique national bread of the Philippines, it is bread eaten by the masses, middle-class and by all. The pandesal; is a basic necessity of the people, like rice. The humble pandesal bread represents the people's simple wish for liberation from hanger. Hot freshly pugon-baked pandesal also represents happiness.  :)

     History of Kamuning Bakery Cafe as a favorite of intellectuals: At Kamuning Bakery Cafe,pandesal,pandesuelo,pan de coco and cakes customers come from all walks of life from the late prewar media tycoon Don Alejandro Roces who facilitated sale of land in 1935 at 15 centavos per square meter from the national government to create this bakery, to his son the newspaper publisher and activist Joaquin "Chino" Roces, press freedom stalwart U.P. Dean Armando Malay, the late democracy stalwart President Cory C. Aquino, generations of artists like National Artists Nick Joaquin and Levi Celerio, showbiz celebrities, to a public school student who used to walk there to buy pugon-baked breads for merienda and now the first woman Chief Justice Maria Lourdes Sereno.

     Kamuning Bakery Cafe was founded by the late Atty. Letecia Bonifacio Javier and her husband Marcelo Javier in 1939, and it was acquired and revived in December 2013 by it's "suki" or loyal customer, writer, college teacher and self-made real estate entrepreneur Wilson Lee Flores. The restored cafe was opened on March 20, 2015.

     Kamuning Bakery Cafe is not only Quezon City's first bakery and Metro Manila's original artisanal bakery known for upholding old baking and culinary traditions, its diverse clientele include political leaders, writers,artist,showbiz celebrities and many others.

     Tradition of affordable good foods,pugon-baked breads,cakes, artisanal coffee: Kamuning Bakery Cafe is located since 1939 at No. 43 Judge Jimenez Street corner K-1st Street, Kamuning, Quezon City. It is open up to 12 midnight daily, serving all day breakfast meals,pasta,rice dishes,sandwiches,cakes, Third Wave style or artisanal Benguet province coffee, native chocolate tablea brews,juices, etc.


Friday, September 25, 2015


Let every one you know enjoy a free fish spa any day, 3rd week of October (October 12-18)
All you have to do is print this coupon because (there is raffle also for those availing of the services) or just have a saved photo of it on your phones and present to the staff.

Monday toFriday 10AM-9PM
Saturdays and Sundays, 10 AM-2PM
It will be free fish spa . You can just avail of the other services if you want to. Fishda will give you gift cards upon your visit. After October 12-18, you can still continue using this code for 50% off on fish spa.
Invite your friends, two heads are better than one and the more the merrier.
Have a relaxing, stress free life with your friends and love ones.
Fish be with you all heart emoticon

Other services:



3.Foot/Back Coffee Scrub

4.Foot Massage

5.Whole Body Massage

Friday, September 18, 2015


Saludo ako sa mga kababayan natin na nagsusumikap para sa kanilang pamilya.
Subalit minsan ang mga tulad nila ay dinadaanan lang, binebalewala di pinapansin.

Si Nancy isang tagapagpanatili ng kaayusan at kalinisan sa Valle Verde Country Club.
Payak man ang gawaing kinalalagyan nya ginagawa nya ito ng buong husay at ng may ngiti sa kanyang mga labi.
Ang kanyang tungkulin ang isa sa pinakamahirap na gawain, 'yong maglinis sa loob ng "powder room" idagdag pa ang mga walang disiplinang gumagamit.

Si Ginoong Capon, isang tagapanatili ng katahimikan,kaayusan at seguridad sa Evekal Bldg, Makati.
Bagamat para sa iba ito'y delikado at nakababagot na tungkulin kay Ginoong Capon ginagawa nya ito ng buong giliw at may galak sa kanyang puso.

Saludo ako sa inyo Bb. Nancy at Ginoong Capon  mabuhay kayo ! Ang simpleng pagngiti natin sa kanila  ay isang paraan upang maipaabot natin ang pasasalamat sa simple at walang maliw nilang paglilingkod.

Monday, August 31, 2015


Gitnang kapanahunan ng magsimula ang larong chess.
At ito'y binago noong Ikalabingsiyam na siglo.
Ito ay laro para sa matatalas ang isip.
Dahil kailangan mong pag-isipan ang bawat hakbang na iyong gagawin.
Sa isang maling hakbang ito ang magiging dahilan ng iyong pagbagsak.
Ang chess ay isang laro, subalit ito'y talamak na ginagamit ng mga institusyon  na may herarkiya.
Kapag ang larong chess ay ginamit sa totoong buhay tulad ng pamamalakad sa isang institusyon,
Ang mga kawawang pobre ang uutusan muna upang maging pain. Iniingatan ang reyna at hari.
Ang tunay at mabuting pinuno ang syang nangunguna sa mga hakbang  upang magtagumpay ang kanyang nasasakupan hindi 'yon nangangalap ng mga pain upang sya'y protektahan at pagtakpan,
Ang ganitong uri ng pinuno ay takot sa sariling multo at nagtatago sa mahihinang pobre,
na pinangakoan ng ganito at ganireng gantimpala.
Sa pelikulang Hercules, ang pagiging pinuno nya ay simbolo ng katapangan. Na sa bawat digmaan bagamat may mga hukbong sandatahan bilang lider si Hercules ang nangunguna. Di man magsuot ng anumang simbolo ng korona o anuman ang kanyang pagkilos ng buong tapang na pamumuno at pangunana bago ang kanyang sandatahan ay isang tatak ng isang mabuti at matapang na pinuno.
Sa makabagong henerasyon ngayon gamit na gamit pa rin ang pag-aaply ng batas ng larong chess.
Ang batas ng mga institusyong may pinunong mahina at takot. Sa halip na ipagtanggol ang nasasakupan sya pa ang nauunang magkubli sa laban.
ang ganitong pamumuno ay di magtatagal, dahil upang magkaroroon ng tapang at lakas ang iyong nasasakupan dapat muna itong makita sa pinakalider ng institusyon. Ito'y pinapakita sa gawa hindi sa salita. Totoo man o hindi ang bawat paratang kailangan buong tapang na harapin ng mabuting pinuno.
Sa panahong tulad nito ang kapakumbabaan ng mabuting pinuno ang dapat mangibabaw kung nais manumbalik ang lakas ng kanyang puwersa.
Huwag mong pagtiwalaan ang sariling mong lakas at karunungan bagkus magtiwala sa Diyos at Ama natin na syang nakatatalos ng lahat at magbaba sa palalo ngunit magtataas sa mapagkumbaba.
Ang kapayapaan ay sumaating lahat.!

Friday, August 7, 2015


     Umuulan kaya naman ang mga batang nagkalat sa kalye ay nabawasan. Sa araw ding ito nakadaupang palad ko si Anthon. Isang batang kalye. "Ate padagdag naman ng pera ko pambili lang ng pagkain" nagmamakaawang sabi ni Anthon. At dahil kalat na ang batang tulad ni Anthon normal na lang 'yon na tanawin at minsan di na kapansin-pansin ang ganitong sitwasyon. Subalit ng araw na 'yon nais kong kumain kasama ang katulad ni Anthon na batang lansangan. "Di nga bibili ka ng pagkain baka mamaya solvent o rugby aang bilin mo?" Pagdududa ko at para makatiyak na makakain nga sya sinamahan ko syang kumain sa isang karinderya. "Oh hayan may pagkain na tayo, kumuha ka na ng kutsara para makakain", utos ko sa kaniya." "Ate baka itaboy po nila ko kasi pag pumupunta po ako  lagi po nila akong pinapaalis" tugon ni Anthon. Kaya't tumayo ako upang makakuha ng kutsara at bago kami kumain sinabihan ko sya ulit."Anthon magpray muna tayo bago kumain, simulan mo na." "Nahihiya ako ate" sagot ni Anthon. "Di ka nga nahihiyang manghingi eh mas nakakahiya 'yon kaysa sa pagdarasal." "Kaya mo yan huwag ka ng mahiya ako lang naman makakarinig" biro ko pa sa kanya. Ilang minutong nag-isip si Anthon "sige ate 'yon na lang pong natutunan ko sa bahay aruga" "Sige para makakain na tayo" "Bless us oh Lord in this thy gift that we are about to received from thy bounty through Christ our Lord Amen." bagamat utal at nagkakamali si Anthon sa pagbigkas ng panalangin dama ko ang kapakumbabaan at taus-pusong panalangin ni Anthon. Habang kumakain na kami tinanong ko sya bakit napunta sya sa bahay aruga at bakit pa sya umalis doon. Tugon naman nya kasi daw nahuli sya ng barangay dahil curfew na nasa kalye pa rin sya. Umalis daw sya kasi siksikan daw sila doon at di sya nakakain ng tama dahil tipid daw ang pagkain. Bagamat batang lansangan mababanaag ang malaanghel na mukha ni Anthon matangos ang ilong at may malaki at mapungay na mata. Sa unang tingin pilyo at sutil na bata pero pag nakilala mo isa syang matalinong bata na may malasakit sa pamilya. Sa murang edad na syam na taong gulang dapat sana'y nag-aaral sya sa at nasa ikaapat na baitang. Ayon pa sa kanya di na daw umuuwi ang nanay nya. At ang tatay naman nya ay may ibang pamilya at di sila tanggap dahil may kaya ang angkan nito. Ang kasama nila ng kanyang apat na taong gulang na kapatid ay ang kanyang lola na namamalimos din para sila'y makakain. Gusto daw mag-aral ni Anthon..... At sa aming paghihiwalay di mapatid ang kanyang pasasalamat. "Salamat,salamat ate." Nakakatuwang isipin na sa maliit na bagay na nagawa mo ramdam mo ang langit sa lupa sa pamamagitan ng taus-pusong pasasalamat ng batang lansangan na tulad ni Anthon. Marami ang tulad ni Anthon nagkalat sa lansangan ngunit karaniwang pinangingilagan, kinukutya,pinandidirihan subalit sa kabila nito ay isang anghel na nagtatago sa marungis na damit.

Sunday, May 3, 2015



     May 03, 2015 Linggo ng umaga dito sa Pilipinas, bawat Pilipino ay nanabik na mapanood ang ating pambato at pambansang kamao. At bilang isa sa mga Pilipinong nais masuportahan ang ating pambato sa anumang paraan ako'y nakisali sa panonood sa"pay per view" sa aming barangay. Ang iba'y kilala ko lang sa mukha pero mas lamang ang di ko kilala pero ang mahalaga sa araw na ito matunghayan ko ang laban ng ating pambato walang iba kundi si Congressman Manny "Pacman" Pacquiao.
    Nag-umpisa na nga ang laban ng ating Pambasang Kamao vs Floyd Mayweather. Sa umpisa pa lang nalito na ko sa pag-aanounce ng pangalan dahil siempre alam natin na ang pangalan ng ating pambato ay Manny Pacquiao kaya naman ng tawagin din ang pangalan ni Manny Floyd Weather, dun pa lang may kalituhan na di kaya ito ang ginamit na pamantayan, dahil parehas na Manny ang ginamit na First Name sa parehas na mandirigma? Napansin kaya ito ng mga hurado,ng mga malalaking bituin na naroroon, or kahit ng mga pangkaraniwang tao o di kaya'y nanabik sa inaabangang sagupaan at di na napansin ang mga mumunting kaibahan, kalituhan at pagkakamali sa loob ng MGM Grand Garden Arena sa Las Vegas. At dahil mumunting bagay lamang ang mga pagkakamali di na ito pinagtuunan ng pansin, kumpara sa naglalakihang bituin na naroroon napagtakpan ang mga mumunting pagkakamali.
     Nagsimula na ang laban na pinakahihintay ng buong mundo.Pagpasok pa lang ni Manny 'Pacman" Pacquiao maaliwalas ang aura may dramatic scene, mula sa pag-awit hanggang sa pag-apak sa arena, likas sa isang Pinoy ang puso ang ginagamit sa bawat laban at dama ito mula sa pag-awit ng ating Pambansang Awit hanggang sa pakikipagsagupaan ng ating pambansang kamao. Umpisa pa lang nagsisigawan na ang mga Pilipino sa bawat sulok ng mundo. Pag nasasaktan si Pacman tila bawat Pilipino'y nasasaktan. At pag sya'y nagwawagi bawat Pilipino'y nagbubunyi.
    Si Floyd Mayweather Jr. simple lang, pagpasok pa lang mahihinuha na sya ay may tiwala sa kanyang sarili, cool lang ang bawat kilos, swabe. Professional syang boksingero dahil ang bawat kilos nya ay may karampatang halaga at alam nyang magdemand dahil alam nya ang kanyang halaga. Marahil ang iba'y nayayabangan sa kanya subalit  sya ay may positibong persona at pananampalataya. Di pa man nangyayari inaangkin nya na at yan ang tunay na pananampalataya. Di man sya expressive sa kung anong pananampalataya meron sya pero ang angkinin ang isang bagay na di mo pa nakikita ay isang positibong katangian at simbolo ng pananampalataya.At ang nakakatuwa sa part ni Floyd Mayweather ay ang relasyon nya sa kanyang ama. Ang suporta ng isang magulang lalo na at iyong ama ay isa sa pinakamalaking suporta na matatanggap ng isang tao lalo na sa mga ganitong laban.
    Suma total di man nagwagi ang ating pambansang kamao sa laban na ito siya pa rin ang nag-iisang "People's Champ" ng bawat Pilipino. Sya ang makabagong David sa ating panahon, umpisa pa lang medyo dehado na ang ating pambato dahil una  mas mabigat si Mayweather at mas mataas. Isama pa ang "Powerhugs", jazz at patintero moves ni Mayweather. Pretty naman sya talaga sabi nga sinong magtitiwala sa sarili mo kundi ka magtitiwala sa sarili mong kakayahan at yon ang meron si Mayweather. Kumpara kay Pacman na lagi na lang mapagkumbaba.
    Ang laban ni Pacman ay laban ng bawat Pilipino, di mo man naiuwi ang gantimpala.Ikaw pa rin ang panalo sa puso ng bawat Pilipino. Mabuhay Ka Manny! Mabuhay ang bawat Pilipino.!


Sunday, February 1, 2015



      Noong unang panahon may isang diwatang nangangalaga ng kagubatan sa Luntiang Paraiso. Siya si Inang Maria, tulad lang  siya ng pangkaraniwang dilag. Ngunit kaiba sa pangkaraniwang binibini, siya ay nagtataglay ng maalun-alon, mahaba at luntiang buhok. Sa Luntiang Paraiso kung saan naninirahan si Inang Maria ay maraming punong kahoy na hitik sa bunga tulad ng mangga, kaimito, kasoy, duhat at iba pang uri ng punong namumunga. Bukod dito mayroon ding mga punong molave, narra, acacia, tangile at iba’t ibang uri ng bulaklak na natural na tumutubo sa paligid ng gubat. Matatagpuan rin dito ang iba’t ibang uring hayop at ibon, kabilang si Maya na nagtataglay  ng ginintuang tinig. Ang kanyang balahibo ay pinaghalong kulay luntian, bughaw at pula.Siya ang tagapagbalita kay Inang Maria kung anong nangyayari sa buong kagubatan ng LuntiangParaiso.

     Tuwing umaga umaawit ng napakalamyos na awitin si Maya. “Tweet, tweet, tweet ,La la♪♫ oh!  Kay ganda ng umaga♩♬Panibagong♪umagang puno ng pag-asa. ♪Halina’t magsaya.♪ “ Kaya naman ang lahat ng ibon ay nahahawa sa kasiglahan ni Maya. “Tweet! Tweet! Inang Maria, napakaganda ng buong Luntiang Paraiso. Sa aking paglipad ngayong umaga nasilayan ko ang bagong sibol na mga halaman at mga bulaklak, at ang mga punongkahoy ay hitik din sa bunga. Sa katunayan aking natikman ang bunga ng mansanas sa dakong kanluran. Dadalhin ko sana sa inyo subalit ito’y nahulog mula sa aking mga tuka.” Ngumiti ng napakatamis si Inang Maria sa tinuran ni Maya. “Sapat nang makita ang iyong makulay na pakpak at masiglang paglipad sa himpapawid.At ang ‘yong malamyos na tinig ay higit pa sa anumang handog.”  “Maraming salamat Inang Maria, hayaan po ninyo at tutulungan ko po kayong mapanatili ang kaayusan, kalinisan at kapayapaan ng buong Luntiang Paraiso.”  “Salamat din kung ganoon Maya. Humayo ka’t pagpalain ni Bathala sa iyong dakilang layunin.” Ganito ang pang karaniwang usapan ni Maya at ni Inang Maria.

     Umaga na naman ngunit di marinig ang masayang awit ni Maya. Sa halip narinig ang kanyang malungkot na tinig. “Tweet, tweet Inang Maria ipagpatawad ninyo po na ako’y di makaawit ng malamyos na awit.” ”Nawawala po ang aking mga inakay.”Di umimik si Inang Maria sabay sa pagkawala ng mga inakay ni Maya,ang pag-kaubos ng mga puno.Ang kanyang buhok na dating luntian ay unti-unting naging itim. Ang buhay ni Inang Maria at ng LuntiangParaiso ay mag-karugtong  kaya naman upang mapanatili ang natitirang puno ito’y ikinubli nya sa kanyang mahabang buhok. Subalit ang pagtatago nya sa natitirang buhay na nilalang sa LuntiangParaiso ay natuklasan ng mga mangangaso at mga nangangaingin. Di pa nakuntento sa pagputol ng mga puno at paghuli ng mga hayop; nagtayo pa sila ng bahay sa gitna ng Luntiang Paraiso .Ang dating tirahan nina Maya  at ng ibang hayop sa Luntiang Paraiso ay naging tirahan ng mga tao at nagmistulang kulungan ng ibat’ ibang ibon na ginawang palamuti sa tahanan ng mga tao.Pinipigil ni Inang Maria ang kanyang sarili na huwag lumuha subalit dala ng tinitimping galit di niya napigilan ang patuloy na pag-agos ng kanyang mga luha. Kung dati pag siya’y lumuluha nandyan ang mga ugat ng puno upang hawiin at ikubli ang kanyang mga luha subalit dahil ito’y unti-unti ng naubos ang kanyang luha’y nagmistulang lawa na umagos sa kapatagan hanggang sa magkaroon ng baha at sa bahang ‘yon lumutang ang buong bayan ng Luntiang Paraiso. Makikitang lumulutang ang mg patay na hayop, natumbang mga bahay at mga basurang nag-sulputan sa bawat kalye.
Habang si Maya nagmamasid sa mga pangyayari. “Matanda na nga si Inang Maria nalimutan niyang pag siya’y lumuha ng labis babaha sa buong Luntiang Paraiso.” “Limot na rin nya kung kelan siya puedeng lumuha. Ito’y tuwing panahon lang ng taniman ngunit ngayon, lumuha siya ng labis  at ng wala sa panahon. “Tweet , tweet Mahal na Bathala bigyan ninyo po ako ng karunungan at lakas upang maibalik ang kaayusan, kalinisan at kapayapaan ng buong Luntiang Paraiso. Upang muling masilayan ang mahaba at luntiang buhok ni Inang Maria at higit sa lahat ang matamis niyang ngiti.

     Sa kanyang muling paglipad nakita niyang tuyo na ang lupa at may mga batang masiglang naglalaro. Ang tinig ng Mahal na Bathala ay kanyang narinig. “Sila ang susi ng bagong Luntiang Paraiso,masisigla at malalakas. Gabayan mo silang mahalin at ibigin ang Inang Kalikasan.” Tinipon ni Maya ang kanyang natitirang lakas, Nilibot niya ang buong Luntiang Paraiso gamit ang kanyang tuka kumuha sya ng buto ng lahat ng uri ng puno at ito’y ikinalat nya sa buong nasasakupan ng Luntiang Paraiso.

     Sabay sa muling pag-sibol ng panibagong mga punla umusbong ang bagong pag-asa. May batang nakarinig sa impit at malungkot na tinig ni Maya at ito’y kanyang sinundan hanggang sa siya ay makarating sa Luntiang Paraiso. Siya si Kulit isang batang masigla at makulit  maraming mga tanong na di masagot. Sa pagsunod kay Maya kanya ring nakita si Inang Maria, nakatingin lang sa kanya si Inang Maria, subalit kahit di magsalita’y may kung anong hiwaga at ito’y nauunawaan ni Kulit. Kaya naman sa murang isipan natanim sa puso ni Kulit ang pangitaing ‘yon na lingid sa kaninuman. Ang lahat ay nagtataka sa ikinikilos ni Kulit dahil sa gulang na pitong taon ang hilig niya’y magtanim ng halaman. Subalit ang kanyang mga magulang na sina Mang Julian at Aling Juana ay lubos ang pasasalamat sa Maykapal na biniyayaan sila ng anak na tulad ni Kulit bata pa’y may angkin ng kahusayan sa pagtatanim at pagmamahal sa kalikasan.

     Sa tulong ni Kulit muling sumibol ang bagong pag-asa sa Luntiang Paraiso, kaya naman muling narinig ang masigla at masayang awit ni Maya. Muli ring nasilayan ang mahaba at luntiang buhok ni Inang Maria bilang gantimpala kay Maya  pinarami ni Inang Maria ang lahi ni Maya at pinakalat  sa bawat sulok ng Luntiang Paraiso.
Tuwing umaga ang kanyang tinig ay maririnig ng bawat batang tulad ni Kulit na may
pagmamahal sa kalikasan.
Narinig mo na ba ang tinig ni Maya?
Naunawaan mo ba ang nais nitong ipabatid sa iyo?

Saturday, January 17, 2015

Ang Mabuting Pastol at Pasaway na Tupa

    Sa isang luntian at masaganang Pastulan, ipinapastol ng Mabuting Pastol ang kanyang kawan. Ang kanyang kawan ay masaganang masagana sa sariwang damo kaya naman ang mga ito'y lumaking malulusog at matatalino. Makita pa lang nila ang Mabuting Pastol agad silang sumusunod. Ang bawat mensahe at simbolo na nais iparating nang Mabuting Pastol sa kanyang kawan ay nauunawaan ng mga ito at dagli silang tumatalima. Kaya naman labis-labis ang galak ng Mabuting Pastol at naipasya Niyang paramihin  ang kanyang kawan. Dumami nga ang Kanyang kawan at kailangan ng bagong Pastol kaya naman kumuha sya nang mga tauhan upang pamahalaan ang bagong kawan. Sa una'y naging mabuting Pastol ang kanyang tauhan. Subalit dahil ang Pastol ay isa lamang upahan, wala doon ang pagmamalasakit at pagmamahal sa mga tupa. Ginagawa lang nya ang tungkulin niya bilang isang upahang Pastol. Kaya naman ang kawan  ay unti-unting nabuwag. Ang iba ay sinila ng mababangis na hayop, ang iba naman ay naligaw, ang iba ay tila mailap na oso sa ilang.
     Isang araw binisita ng Mabuting Pastol ang Kanyang  tauhan, tila walang suliranin. Nagkatay ito ng patabaing guya, tuwang-tuwa sa pagdating ng Mabuting Pastol. Subalit ang katotohanan nito'y umaalingawngaw sa ilang. Sandali lang ang pagbisitang iyon nang Mabuting Pastol. Ang Kanyang ngiti'y  simbolo nang pag-asa, sapat na upang ang mga nanghihinang tupa ay muling lumakas. Subalit pagkatapos nang isang masidhing emosyon; galak at tuwa may nagbago ba? May naiwan bang bagong aral?
    Higit sa mga tupa ang tao ay nilikhang kawangis ng Manlilikha. May angking talino, puso at kakayahang makipag-usap sa iba't ibang pamamaraan at wika.Subalit ang kakayahan  na maging mabuting tagapamahala ay tila baga isang kaisipan nang isang tupa.Kung wala ang mabuting Pastol nanginginain sa ilang. Ang alam lang ay manginain at pagkatapos iiwan ang sariling dumi.Umaasa sa mga upahang tauhan upang linisin ang kanilang naiwang dumi. Ito ba ay gawain nang isang matalino at normal na tao? Mauunawaan ko pa kung ika'y isang paslit o kaya'y baliw na maituturing. Subalit hindi isa kang matalinong nilalang na walang disiplina sa sarili. Tapon dito tapon doon at pag bumaha ng basura, saka sisihin ang Maykapal. Ngunit ang tunay sariling kagagawan ang kanyang kapahamakan.
     Kaibigan ang simpleng pagtapon sa tamang basurahan ay isang kaaya-ayang gawain dahil ang kalinisan ay sunod sa katangian ng Manlilikha.
    Kalinisan sa isip, salita at sa gawa. Simple man at magaling aang iyong ginagawa ika'y pagpapalain sa takdang panahon.
    Ayon sa nasusulat; "Paano ka pamamahalain sa malaking bagay kung ang maliit na bagay ay di mo mapamahalaang mabuti?

Tuesday, January 13, 2015


     "Talk to my Lawyer" these are the words that I usually hear to those people who used to frighten someone's capability to question their wrong doings or their misconduct. They know all the rules and law but they are the first one who disobey it. They know that they can afford to pay for a lawyer and the decision of the law is always on their side because they are rich, powerful and devil. Yes they are cloth as human but their ways are devil. They are ready to humiliate those people they think are useless because they are poor and uneducated. Most of their victims are young, innocent, and poor beggars. Yes these people are simple people who live within their means but these evil people treat these simple people as nobody but  a useless animals. They could make the innocent people as suspect and the real people who commit their own sin. But the truth they are the one who committed it. Yes this world is already manage by devil people. At first they are like a gentle sheep but the truth they are ready to judge and sentence other to death. These innocent victims of devil people just cry on their misfortune. Yes this world is full of evil people, but in the end the silent cry oft these innocent people will be heard by their good God. On this world it's not fair. You will become a saint if you're already dead, what's the use? But if you live and died as nobody,nobody knew you even you died as a saint. On this world the rule of money and power always prevail. It oppose the teaching in the bible if these devil people know you are godly. They used it for you you to not opposed them because they are the only one who have right to do evil. In the end may the good Lord of this innocent people hear their silent cry.

Tuesday, December 23, 2014

Precious Gifts

    Christmas is in the air, since it's Christmas I want to reminisce the gifts that I received.
These gifts are worthless because you couldn't buy them anywhere. One of the precious gift that I received  is a trumpet made of coconut leaves handmade by my Father. Second is a doll made of cloth handmade by my Mother. I asked them gifts like those of my playmates but what they gave is so precious that even in my adulthood I still remember so vividly; how my Father passionately made a trumpet and I saw the process with my own eyes and even  my mother how she gathered pieces of cloth and sewn it with her own hand. But most of all is the gift of friendship; I received this gift to the awesome people that I met on my journey. It is the gift that I treasure most, that when they're gone I couldn't help but miss them. I am a master  of my emotion, I know how to control and hide it. But then, I'm still human and anytime I miss my friends I burst into tears. Especially when they migrate to other place or gone eternally.

     As early as five I learned to detached myself  with the so called BFF when my closest playmate died at an early age. My family always transfer from one place to another. That's why I told to myself, there is no permanent only change, so don't be too attached with  the place things and person. But since I am a healthy human being with feelings I disobey the rules that I made. The latest friends that I  treasure most already migrated from other country. It is an honor that before they leave I have this unusual encounter with them. First is Ponky, second is Diana, third is Nette. They both migrated to other country for good. But every time I miss them I always remember the good times that we've been together especially the last one. I also remember Ate Donna,Cherry and Jennifer most of the time I lit a candle and pay tribute to them. Even in a short span that I met them I learned valuable lessons just listening to them.
     Friendship is the most vulnerable and most precious gift that I treasure, aside from our  family they are my brothers and sisters in Christ. If blood is thicker than water friends are incomparable.They are my extended family.
     One of the most valuable lesson that I learned through listening to them is the rule of family in molding a precious people and awesome friends. What we have in common is that we need family where we belong. As Christmas come pay tribute to your family, don't be a stranger to them. Because Christmas is a symbol of oneness of family relationship. May we be guided by the light that come from our Savior Jesus Christ. Blessed Christmas to All!

Wednesday, November 19, 2014



 Namimili ako ng magandang klase ng jeep bago sumakay. 'Yong mukhang bago,mabilis, makulay at maaliwalas sa mata. Subalit napukaw ang aking pansin sa tinig ng isang batang lalaki. Halos mamaos na sa kakasigaw. May kakaiba sa kaniyang tinig. Tinig na paos at nagmamakaawa. Di man bago at maaliwalas ang jeep na yaon sumakay ako dahil sa tinig ni Joaquin. Umupo ako malapit sa kaniyang kinaroroonan.Si Joaquin nakayapak walang tsinelas at habang nagtatawag ng pasahero, ang kanyang ama nama'y may inuusal na tila panghihinayang. Ang malinaw na aking naulinigan ay; "Nasira ang ating byahe sa araw na ito.." Di man ganon kadetalyado ang aking narinig, aking napagtanto kung bakit ganon ang tinig ni Joaquin. Nais nyang bumawi upang kahit man lang sa pag-uwi man lang nila ay mapuno ang kanilang jeep. Kaya ganoon sya kadeterminadong sumigaw at halos mag-makaawa sa mga pasahero na sila'y sumakay sa kanilang jeep. Subalit di sya nagtagumpay dahil kalahati lang ang laman ng kanilang lumang jeep. Marahil di ko na muling makikita si Joaquin. Subalit ang tinig niyang nagmamakaawa ang aking maaalala pag ako'y sasakay ng jeep.
     Kaya naman sa munting halaga may nakakakita man o wala magbayad nang tama. Dahil ang iyong munting katapatan at barya ay malaking tulong sa tulad ng pamilya ni Joaquin na ang tanging ikinabubuhay ay ang pagpapasada ng jeep.


Wednesday, September 24, 2014

Paano na ang mga Walang Tinig?

     Itinuturing na Bagong Bayani ang mga OFW na sya namang dapat dahil maliban sa dolyar na ipinapasok nila sa ating bansa, nakataya ang kanilang buhay sa labas ng ibang bansa.
    Subalit di lahat ng nais mangibang bansa ay pinapalad makaalis lalo na ang mga kapwa natin Pilipino na di sapat ang edukasyon,kakayahan at salapi. Isama pa ang mga illegal recruiter na nag-papaasa sa mga kapwa nila Pilipino na sila ay makakaalis upang magtrabaho sa ibang bansa.
    Kunwa'y tila maamong tupa na lalapit sa mga nangangarap mangibang bansa ang tagline nila,
"No Placement Fee!" sino ba namang Pilipinong kapos na nangangarap mangibang bansa ang di mahihikayat na mag-apply sa kanilang ahensya.  Hinihikayat lalo na ang mga Pilipinang nakatira sa malalayong probinsya. Bilang isang Pilipinang kimi, kahit anong sabihin ng mga "Illegal Recruiter" na ito ay tanggap lang ng tanggap ang Pobreng Probinsyana. Ang sistema papupuntahin sa Maynila ang pobre siempre libre naman eh! Gayunpaman ang pamasahe ay di biro lalo't malayong probinsya ang pinanggalingan, idagdag pa ang oras na nasasayang sa pabalik-balik na pagpaparoo't parito. Ilang ulit silang pababalikin sa Maynila at darating pa sa punto na sasabihing. "Aalis ka na sa Lunes kaya dalin mo na ang gamit mo!" Kamukat mukat ang mga pobreng probinsyana ay di pala makakaalis. Dahil ayon sa "Illegal Recruiter" na ang visa kono ay expired na! Kayo kayang "illegal recruiter" ang lumagay sa katayuan ng mga pobreng probinsyanang ito! Nagpaalam sa mga magulang at kamag-anak na aalis siempre bilang pamilya, tutustusan ang kanilang mga kaanak makaalis lang. Asan ang mga puso nyong mga "Illegal Recruiter"! Pera,pera na lang ba ang labanan sa bansang ito! At bilang paconsuelo de bobo sasabihin sa pobreng probinsyana ng "Illegal Recruiter" na ito "Bilang tulong sa iyo habang di ka pa nakakaalis at nahihiya kang umuwi sa probinsya mamasukan ka muna kay ganito, ganyang tao. Training ground mo 'yon dahil pagdating mo sa ibang bansa 'yon naman ang trabaho mo.!" Ang kapal ng mukha ng "Illegal Recruiter" na ito pobre na nga ang tao pinagmumukha pang kawawa ang mga pobreng probinsyana dahil wala ng choice si pobreng probinsyana, tatanggapin na lang ang "offer" na maging katulong sa sariling bansa ng walang anumang benepisyo kundi libreng tirahan at pagkain, kapalit kono ng training na makukuha nya; libre tirahan at pagkain pa!. Saan ka pa?  At ang "illegal recuiter" na ito tatanungin ang pobreng probinsyana kung nagsayang ba sya ng oras sa pabalik-balik na pagpunta sa kanilang ahensya. Natural anong isasagot nyan kundi iling,tango,oo,hindi.!Nakakahighblood ang mga "Illegal Recruiter" na ito nag-resigned ang pobreng probinsyana sa kanyang trabaho sa probinsya dahil sa pangako na sya ay makakalis na 'yon pala ang dahilan expired na kono ang visa. Sinong may kasalanan 'yon pobreng probinsyana?!!! Pero ang totoo pag tingin sa POEA wala palang Job Order! At paano makakaalis di pa nga napaprocess sa POEA.! Ang mga pobreng probinsyana walang magawa kundi umiyak na lang sa kasawiang dulot ng mga "Illegal Recruiter" na ito. Di maipagtanggol ang sarili at walang magawa kundi tanggapin ang masaklap na kapalaran! Ang kapal ng mukha talaga  ng tila maamong tupang "Illegal Recruiter" na ito sasabihin pa nyang magkababayan sila ng pobreng probinsyana. Eh bakit wala kang malasakit kung tunay nga na kababayan ka nya.?! Halos ituring na mababang uri ang mga pobreng probinsyana na ito. Ano yan aso na itetrraining nyo kunyari dahil napaamo nyo kahit ano puwede nyo nang iutos?
 At dahil ayaw na ngang tumuloy ng pobreng probinsyana, iipitin ang passport at pagbabayarin kono sa training na nagastos. Super kapal.!
    Anong turing nyo sa pobreng probinsyana alipin nyo na puede nyong ipagbili kung kanino nyo gusto.! Mga walang puso. Di ba kayo nakokonsensya ikinabubuhay nyo galing sa pobreng probinsyana na kapalit ay buhay?
     Para sa mga Pilipinang gustong magtrabaho bilang DH sa ibang bansa. Huwag nyo munang ibibigay basta-basta ang inyong mga orihinal na papeles lalo na ang passport nyo. Icheck nyo muna sa POEA kung may Job Order sa ganong bansa at posisyon na inyong inaaplayan.

Kung DH lang din at  mababa ang pasuweldo,kabayan kikitain mo yan dito sa Pilipinas.
Itanong mo sa sarili mo ano ba 'yong talento na meron ka at 'yon ang gamitin mo.
Problema ang puhunan 'yon ngang pagpunta mo sa ibang bansa nagawan mo ng paraan. Tiyak magagawan mo din yan ng paraan.Di lang pangingibang bansa ang solusyon ng pag-asenso.

Ang bagal talaga ng hustisya sa Pilipinas kaya naman ang daming mga "Illegal recruiter" na malalakas ang loob na manloko ng paulit-ulit lalo na dun sa mga walang kamuwang-muwang sa kanilang sistema.Kung pobre ang nagkasala derecho kulungan agad mabulok ka sa bilangguan!
Pag may kaya at maimpluwensya may proseso yan, Hanggang sa mabalewala ang kaso.
Kaya ba ang simbolo ng hustisya ay nakapiring? Nagbubulag-bulagan na lang? At ang timbangan para saan anong mas matimbang pera o pera?

 Kabayan tamang kaalaman ang kailangan.Kung di naintindihan magtanong.
Sa panahon ngayon na sandamakmak ang katiwalian mag-ingat.
Ang ating tanging gabay ay nagsabi din bilang babala,

"Narito, sinusugo ko kayong katulad ng mga tupa sa gitna ng mga lobo. Kaya nga, magpakatalino kayong katulad ng mga ahas at maging maamong katulad ng mga kalapati." ~Mateo1:16-28

Gayunpaman naniniwala pa rin ako na may pag-asa kung ang pangingibawin ay ang pagmamalasakit sa kapwa hindi pera at pera. Sa huli madadala mo ba ang nakamal mong salapi?

Naniniwala ka ba sa karma? Kung hindi man "Kung anong ayaw mong gawin sayo huwag mong gawin sa iba. Sa takdang panahon lahat ng nagawa mo ay iyong pagbabayaran mabuti man o masama!